Paulus kerk

by Arjo Klamer
Pinksteren 30 mei 2004

Goede morgen, hartelijk welkom. Ik wil u hartelijk danken voor de uitnodiging om u voor te gaan in deze dienst. Ik ervaar dat als zeer bijzonder. Tot mijn veertiende heb ik dominee willen worden maar werd toen afgeleid door het wereldse leven. Het is net alsof ik al die tijd nodig had om weer op die jeugdige behoefte terug te komen. Vandaag wil ik met u op zoek gaan naar onze bron van inspiratie. Laten we met ons allen hopen op een dienst die ons allen kan inspireren.

Votum

Onze hulp is in de naam van de Heer die leven maakt en ons vernieuwt in en door zijn geest, amen

Groet
Psalm 53
Zingen gezang 242
Handelingen 2: 1-13
Muzikaal intermezzo

Zoek naar Inspiratie

Kunt u zich het voorstellen? Wat zou uw reactie zijn wanneer iemand onder ons nu opstaat en in tongen begint te spreken? Zou u er raad mee weten? Zou u geïnspireerd zijn wetende dat u de aanwezigheid van de Heilige Geest ervaart? Of zou u hopen dat deze persoon er snel mee op houdt?

Weet u wat dat is: vervuld zijn van de heilige geest? Heeft u dat aan den lijve ervaren?

Als jongetje wist ik precies wat dat was, die Heilige Geest. Dat vuur zag ik niet maar tijdens een kerkdienst en soms daarbuiten werd ik gewoon vervuld van de Heilige Geest. Het vervulde me niet alleen maar maakte me ook volledig leeg. Althans zo voelde ik het. Soms werd ik er misselijk van. Met het verhaal van Pinksteren kon ik me in ieder geval zonder problemen identificeren.

En toen vulde mijn hoofd met de kennis van deze wereld, met rekenen, taal, geschiedenis, aardrijkskunde, vriendschappen en de teleurstellingen daarvan. De zekerheden, de onbevangenheid ook en de belevingen van de jeugd verdwenen. De Heilige Geest leek niet meer terug te komen. Zou dat te maken hebben met het te vol zijn in het hoofd, te vervuld zijn van wereldse gedachten en wereldse beslommeringen?

Gelovigen kunnen zo nuchter zijn. Keurig zitten ze iedere zondag in de kerk. En getrouw lezen ze de bijbel. Waar dan is dat heilige vuur? Wanneer spreken ze in tongen? Wat doen ze in hemelsnaam met dat pinksterverhaal?

Spreken mensen in tongen dan zijn ze gek-of ze gaan, letterlijk misschien, uit hun dak. Behalve kleine kinderen zijn vooral labiele mensen ontvankelijk voor de pinksterboodschap. Ik zie de vrouw nog op me afkomen, in de zwarte kerk in de VS die ik bezocht. Uit de wartaal die ze uitsloeg, kon ik nog wel de naam van Jezus en het halleluja onderscheiden, maar ik vond het maar wat eng en wist met mijn houding geen raad.

Eens vergezelde ik een collega, een universitaire docent, naar zijn charismatische kerk. Dat was in Iowa, temidden van de maisvelden. De dienst was nog niet begonnen of twee grote kerels, worstelaars zo vertrouwde de collega mij toe, vielen pardoes neer en bleven daar de rest van de dienst liggen. De prediker begon in gewoon engels maar ging al snel over in een andere taal-nou ja, het waren eerder kreten. Iemand achter in de kerk leek een vertaling te geven waaruit bleek dat Jezus uitbundig geprezen werd. Na enige tijd begonnen andere leden ook in tongen te spreken-volgens mij was het wartaal--en tot mijn verbijstering begon ook mijn toch normale collega. Mensen huilden, andere mensen troosten elkaar. Het leek een totale chaos. Wat een rust is het hier dan. Hoe normaal zijn wij hier met ons allen, zo keurig ook.

Waren die mensen wel goed bij hun hoofd? Waren ze gek geworden? Doe maar normaal, dan doe je al gek genoeg, zeggen wij hier in Nederland tegen elkaar. Zouden een aantal van ons straks op het plein hierbuiten in tongen spreken, dan zullen ze snel ingerekend worden vanwege verstoring van de openbare orde. Het moet niet al te gek worden.

Toch laat de boodschap van Pinksteren ook normale mensen hier niet ongemoeid. Misschien is het u ook opgevallen, maar overal en voortdurend hoor je mensen spreken over inspiratie. Mensen willen geinspireerde politici, ze willen inspirerend werk, ze willen wonen in een inspirerende omgeving, een inspirerende stad, en ook een bedrijf moet kunnen inspireren. Inspireren staat in het Latijns voor in blazen en betekent zoiets als de geest krijgen. Mensen lopen tegen de leegte van het bestaan op en willen vervuld, en dus geïnspireerd worden. Niet dat ze wensen in tongen te spreken; ze zijn op zoek naar iets, iets dat dit leven zin geeft. Ik ben dat ook. En u?

Wat inspireert? Loopt u met mij de mogelijkheden eens na.

Kan geld inspireren? Als je ziet hoe mensen reageren op het nieuws dat ze de loterij gewonnen hebben, zou je zeggen van wel. Bij het zicht van geld, veel geld vooral, gaan veel mensen uit hun dak. Maar daar is niet eens veel geld voor nodig. Herinnert u zich ook hoe verguld je was van dat eerste verdiende geld dat je in je hand gedrukt kreeg? Wat een machtig gevoel dat gaf, niet waar? Daar wil je wel meer van, niet?

Maar ja, geld kan ook verblinden. Het is niet voor niets dat ook al heeft de bijbel het vaker over geld dan over liefde, het er bijna altijd om gaat de gelovige alert te krijgen voor de verleidingen en de vertekeningen van geld. Geld inspireert niet alleen, het verblindt ook.

Vriendschappen kunnen inspireren en de liefde die je deelt met een ander kan dat ook. Maar zijn zij voldoende? Ik vraag u, wat doet u wanneer u zich eenzaam voelt, stuk zit, de leegte van het bestaan ervaart, waar vindt u uw bron van inspiratie? Wat doet u? Zet u de tv aan? Belt u iemand op? Ze u een muziekje op? Leest u een boek? Of gaat u ergens naar toe, een park, een plein, of op reis een ander exotisch land?

Zoveel dwalende geesten, zoveel vertwijfeld zoeken en niet kunnen vinden. Het bestaan is vol; het is een drukte van jewelste, nooit zijn we zo rijk geweest; alleen ontbreekt het aan inspiratie, en ligt de dreiging van de leegte van het bestaan en daarmee de totale verveling op de loer. Het is oh zo verleidelijk de tv aan te zetten wanneer je je geen raad meer weet, de kinderen mee te nemen naar een pretpark, te gaan winkelen. Bedenkt u eens hoeveel mensen hun geld verdienen om andere mensen te vermaken en te vullen met beelden, geluid en belevenissen. De vurige tongen van de vermaakindustrie dansen over de hoofden. Het geloof is in geld, meer geld liefst, economische groei, en nog meer economische groei, liefde en alsmaar intensere liefde voor en van die specifieke ander. Het moet als maar meer. Het moet alsmaar gekker. Zou het kunnen zijn dat net als de verslaafden hier in de Pauluskerk de normale gemiddelde Nederlander steeds meer verslaafd raakt aan de impulsen van deze wereld om de leegte van zijn of haar bestaan maar niet te beleven? Wie hier is abnormaal?

Psalm 53 vermaant. Ze herhaalt de boodschap van psalm 14 om te wijzen op de dwaasheid:
De dwaas zegt in zijn hart,
Er is geen God.

Gaat u de straat maar op. Vraagt u de mensen die op zoek zijn naar inspiratie. Uit de grond van hun hart zullen ze u verzekeren: er is geen god.
God ziet neder uit de hemel
Op de mensenkinderen
Om te zien, of er één verstandig is
Eén, die God zoekt

Boze tongen beweren dat God niet bestaat. Waar is dan dat heilige vuur, wanneer horen we de vurige tongen?
Zoekt en gij zult vinden. Kijk goed om u heen en u zult het zien. Misschien spreekt die lerares niet in tongen, maar je kan zien hoe warm ze is, hoe ze haar kinderen les geeft in volle overtuiging. Kijk goed, en zie hoe mensen met toewijding schoenen repareren, muren metselen, boek schrijven, muziek maken, patienten verzorgen, een krant verkopen op straat. Pinksteren is niet de dag om bij de pakken neer te zitten; de boodschap van Pinksteren is het antwoord op psalmen 53 en 14. Zoekt en gij u zult vinden. Open uw ogen en gij zult zien. Ik weet het, het is gemakkelijk gezegd. Maar herkent u het verblindende van het alledaagse, van al het wereldse? Begin daar dan mee.
Het lijkt wel of wij mensen een crisis nodig hebben om dat te zien. Sommigen mensen zien pas werkelijk na een hartverlamming, een groot verlies, na geconfronteerd te zijn geweest met de eigen dood. Zij vertellen dat ze de leegte van het bestaan onder ogen hebben weten te zien en dat het er niet om gaat om ervan weg te lopen, om je te vullen met van alles en nog wat om maar geinspireerd te voelen, maar dat het erom gaat om die leegte te accepteren. Mensen spreken dan over een wedergeboorte. Daar had Jezus het ook over in zijn nachtelijk gesprek met Nicodemus, over de noodzaak om wedergeboren te worden. Om weer zo jong te zijn dat we zo onbevangen kunnen zijn om de Heilige Geest te ontvangen en werkelijk vervuld te worden van de leegte van het bestaan. Het is de leegte die zin geeft. Gekte? Nee, dat is het goddelijke in ons. Kunt u dat geloven?
Kijk om u heen, zoek het goddelijke in de ander, herken de inspiratie van de ander die zich rustig wijdt aan zijn of haar taak en voel in die inspiratie de adem van God. Want Hij bestaat wel degelijk voor een ieder die niet zo dwaas is om niet naar Hem te zoeken.
Amen

Ik stel u voor om met ons allen in gebed te gaan en nu niet te luisteren naar wat een voorganger van te voren bedacht heeft, maar ons te laten inspireren en uitspreken wat ons beweegt.

God Hoor ons. En laat ons nu bidden het gebed dat Hij ons heeft geleerd.

En ga nu allen blij naar huis en ontvang de zegen van de Heer

Vrede zij u
En in en door de geest
Zij de vrede met onze wereld
Amen